16 Mart 2008 Pazar

.tek şarkılık listeler.(yol şarkıları sürüm 2)

.tek şarkılık listelerle saatlerim geçiyor. sıkılmadan çalışıyorum o sesler eşliğinde. bir nevi yol şarkıları denebilir bu listelere. hem de yol şarkıları tanımının hakkını verecek biçimde kullanıyorlar.
birtakım paylaşımlarla elimde tuttuğum bu sesler benden içeri girdi usulca. kabul ettim hepsini. buyrun isteyen keyfini sürsün.

ayyuka-acaba(açık radyo 94.9-acoustic recordings)
nusrat fateh ali khan-night song
nusrat fateh ali khan-crest
astor piazzolla-fugata

15 Mart 2008 Cumartesi

.rüya/gerçek yanılsaması.

.saçma yorgunluktan sonra yatağa girip kendime uyku molası verdiğim yalanını kabul ettirdikten rüyalarım o kadar gerçekti ki uyuduğumu unutturdular bana. sabaha kadar bir şeyler yapıyordum. eminim. ama gözlerim kapalıyken bilemiyor insan gözlerinin kapalı olduğunu. saçma. ama gerçekten rüyalarım fazla gerçekçi. kendimi kaptırmamam mümkün değil. sabah uyandığımda yavaşça anladım rüyaya yine kendimi fazla kaptırdığımı.

bugün beklenen bir gündü elbet. italya'dan elif gelecek, akşam seslerine hasret olunan gevendeye kavuşulacak. üstelik ayın 13'ü. en sevdiğim tarihlerden. 13 aralık gibi sonsuz bir gün beklemekteydim.

garip bir sevgim var uğursuz kabul edilen şeylere karşı. 13 güzel bir sayı ama adı çıkmış bir kere. ben seviyorum onu. çok da önemli değil genel yargılar.

yazacak pek de bir şey bulamadım. ya da çok da yazmayı istemedim.

9 Mart 2008 Pazar

.uyku günleri.

.günde 15 saat uykunun ne demek olduğunu son 2 gündür deneyimlemkteyim. rüyalar görmeden başkalarının rüyalarına dahil oluyorum. baharın kokusu beni doğaya çekerken bir yandan da gözlerimi kapatmamı söylüyor. ikisinden birini seçme durumunda fark ettim ki ikisi de gerçeklerden uzak bir duruşa işaret ediyor. rüyalarda yaşamak ya da hayal dünyasında kaybolmak.
.bir şekilde yapılması gereken işlerden uzak durup baharı yaşamaktan pişmanlık duymuyorum. ve dünkü bu çok uykunun verdiği huzursuluğu üstümden atmış bulunmaktayım.

arizona dream müzikleriyle günlerim geçmişti. bugün resmen kendisiyle yüzleştim ve şahsiyetinden hiç de hoşlanmadığım ancak goran bregoviç'le yarattığı müthiş eserle içimde yer edinen iggy pop'un "fish doesn't think 'cos fish knows everthing" sözleri daha da anlam kazandı. balık olmak isteği geldi yine. hafıza konusundaki benzer durumumuz yadsınamazdı zaten. uyku düzleminde geçirdiğim uzun saatlerden sonra hep bir uçma hissiyatı geliyordu ki bu aralar hep uçar görünümlü fotoğraflar yaratma çabasındayım. gerçekten bir uçuruma çocuk saflığında koşarak ulaşmak ve havalanmak istiyorum. yere çakılmadan önce yerçekiminin etkisinden anlarla sıyrılmak. uyku-rüya hali bu uçma durumuna yaklaştırıyor sanırsam beni.

8 Mart 2008 Cumartesi

.saçmalamak.

.ne yapsam olmuyor. şimdi de sürekli uyumaya başladım. bir takım sorumluluklardan kaçış denebilir ama esasen bariz bir bahar yorgunluğu var üstümde. kelimelerle ifade edilemeyen duyguları ifade etme yolları arıyorum. uykunun kendi kendine ifade anlamında bir yol olduğunu keşfettim bugün. ya da daha önce. bugün yazıya döktüm. evet daha doğru olan bu.

.inanılmaz sesler içinde buraya saçma sözler yazmak istiyorum. ama olmuyor. yazdım sildim. belki de farklı renklerle olabilir.

samamayinimey inayisnisna mamayinimey inayisnisna aoonanamaouna deytam annastanamoina deytam...
aniyini mayyy samayenizi...deriyariye deriyariye derya....orniorniorniorni...
deriyariye deriyariye derya....
esnisamfaye esnisamsa...


7 Mart 2008 Cuma

.özlemli.

.mutfakta "gulyabani" ve düğme" kurabiyeleri pişerken, müzik çalarım bozulmuş ve maddi çöküntüler içinde olsam da rahatlık hissiyatı var üstümde. evet biraz sıkınç-purcu tarafından üretilen kelimemiz-olsam da, ortabahçede izmaritleri köşelere toplamak gibi boş eylemlerde bulunsam da huzur kırıntıları var içimde. özlemim seslere elbette. nerden geldiği belli olmayan güdülerle hareketlerim doğru yönlendiğimi gösteriyor zaman zaman. seslere çağıran ve onları saklayan hareketlerim. önemsiz satırlar.geeeçç.
sıkıldım tosya'dan beri. çok sıkılıyorum.....

28 Şubat 2008 Perşembe

.sesler içinde yüzer gibi.

.ne kadar daha bekleyeceğim.ya da ne kadar daha onları tekrar tekrar içime çekeceğim günü, saatleri sayacağım. tarih atarken küçük notlar aldığım sarı sayfalı defter(ler)im bile sıkılmış olabilir. içimde çalan sonsuz kaseti bazen susturmak istiyorum ama elim gitmiyor. dayanılmaz bir sevgiyle burkuluyor içim. nerden gelip de içime sızdılar. sorgulamıyorum ama bu kadar uzun rüya görebilir mi insan diye düşünüyorum. rüya olmasını istemediğim kadar gerçekliğini kabullenemiyorum. müthiş. uyuyamadan yatakta sadece durabildiğim gecelerin sebebi sonucu her şeyi. ben sadece daha fazla istiyorum. biraz daha. vazgeçemiyorum. aciz bile denebilir. mahvoldum demeyi bile seviyorsam bu durum normal kabul edilebilir.
mahvolmaya devam edeceğim.

kopuk satırlar

.uykuya birkaç gündür yenik düşmenin verdiği gecikmelerle aklımdaki satırları yitirdim. uzun zamandır müzik dinlemediğimi fark edip yine gevende'ye döndüm. kesinlikle bıkmayacağım. tekrar tekrar ev diyeceğim. aslında bambaşka şeyler yazmak ya da hiç yazmamak üzereydim.

eğer bir yerde afişler eksiliyorsa bilin ki sorumlusu benim. binbir uğraş asılan afişleri çalan benim. gurur duyulası bir durum hatta dile gelmesi gereksiz bir durum olarak da kabul edilebilir. dayanamıyorum. hepsi benim odamın çirkin renkli duvarlarını sokak görüntüsüne getirsinler. ses bağımlısı, afiş hırsızı, atölyedeki proje sonrası kalem, cetvel ve muhtelif çizim gereçleri sahiplenicisi olaraktan listem kabarık epey. ortalıkta yalnız başına duran maddelerin çekimine kapılıyorum. onlarla iletişim kuruyorum.

bugün insanlardan nefret etme günümdü. tek istediğim yalnız kalmak iken yanımda bitiveren birtakım yüzler, sokaklarda üstüme üstüme gelenler, vapurda kitap okuma çabasındayken bağırarak konuşan insanlar. hepsini doğa üstü güçlerimin olmasını dileyerek zamanımın dışına itmek istedim. bana fazla yanaşmanızı önermem, zehirli olabilirim. şu anda yine sabaha değin evde dolanacağımı biliyorum. yine karanlık bir yerlere girmeye başladım. çok karanlık. birtakım sesler beni çekiyor.