11 Haziran 2009 Perşembe

.illusion.

.bir an gelir ve donar vücut, tepki veremez, kalbin sızlamaz olmuştur artık. nedenini bilmez belki pek de sorgulamazsın. şimdi değil, sonra hiç değil, bir aralıkta, zamanın sıkıştığı kuytudadır. o anı bulduğun vakittir belki de donukluğu üstünden atabildiğin.

8 Haziran 2009 Pazartesi

.islandic dreamer,once again.


.ada rüyaları. ne garipti. ay kocamandı üstümüzde ve deniz dalgaları kulağımızda. etrafta olağan bir sessizlik ve taşlar üstünde bedenler. ada rüyaydı, bozdu, gerçek dışıydı. ama uzaktaydım bu kez. şehir yakındı, ama adaydı sularım, karalarım. geç oldu saat, gözlerim zorla kapandı, sonra bir gerçek-rüya sardı beni. uyanıyorduk, güneş doğuyordu, ay batmıştı, çok değil, az önce sağ yanımdaydı, sonra sırtımı ısıtan güneşte oturuyordum. gerçek- rüya bittiğinde ay batmaktaydı. birdenbire kalktı yerden 3 beden, selamladı sanki ayı. kızıla yakın turunç renkli ay. bir kez daha aşık olabilirdim, uyku sersemi, rüya çocuğuydum. uyandığımda 2. sabah olmuştu bana. güneş doğmuştu yeniden, yine arkamızda. deniz yine ayak ucumuzda, serçeler etrafımızda.
güzeldi gece, uzun zamandır olmadığı kadar, ve çıplaktı sonunda, vücudumuz toprakta taşta.

12 Mayıs 2009 Salı

.peki ya insan ne ile yaşar?.

.bu soruyu bienal soruyor bize bu yıl. hani nerden geldi aklıma, onu boşverin de. insana hakikaten ne ile yaşar? şimdi baksak hayatımıza, tüketmeden, hırpalamadan, kırmadan yaşanmıyor. oysa naif insanlar olarak kalabilirdik. sadece gülerek yaşar diyebilmeliydik. sadece müzikle yaşar, sadece gezerek yaşar ya da bunun gibi bir sürü deli saçması şey uydurabilirdik. bir anla yaşayabilir, anlar döngüsü içinde yenilenebilir belki de. insan ne ile yaşar, hadi söyle. sadece kendi kendiyle bile yetinebilir aslında. pek de bir şey aramadan.

şimdi kendimi bir esintide sürüklenir hale bıraktıysam sadece sevdiklerim, özlediklerim ve paylaştıklarım içindir. insan yetinebilir elinde olan olmayan ama salt benliğiyle. insan ne ile yaşar diye sormaya dahi gerek kalmaz bu hayatta.

.öyle bir gelmişti.

.garipti günleri mayısın. hızlıydı saatleri, bilemediğim, tutamadığım bir şeyler vardı. bıraktım ben de. rüzgarın savurduğu geminin içinde sadece karşı kıyıya çıkma isteği ve özlemi vardı. hafif buruktu yeniden içim. daha sakindi anlar. yorgundu ya beden, istemiyordu fazlasını. bu gece bana izin deyip, yatağını arıyordu kendince. eski şarkılar vardı aklımda, sözleri hep ağzımda yarım kalan, melodisi zihnimi terk etmeyen. meşguldü gereksizce. yeniden yeniden denemekte ve yanılmayı beklemekteydim. şimdi zamanıydı, belki de çok zamansızdı herhangi bir şey için.

10 Mayıs 2009 Pazar

.kısa bir kendini hatırlatma.


.uzun bir sessizlik, ardından bir rahatlama. şimdi bakıyorum da, zaman durmaya yakın.
1 hafta sadece hareket halinde olduğumu, konuştuğumu, saatlerin akışına karşı durmaya çalışıp koşmaya başladığımı hatırlıyorum. şimdi ise tek bir şey kaldı önümde, bitirme. ama ondan önemlisi, gevendeye geri sayımın sonuna gelip son bir bekleme safhası.
güzel günler geçti, hızlıca, gerginlikler, mutluluklar, ikilemler arasında. artık dinlenme vakti.

21 Nisan 2009 Salı

.bulanıksa sularım,susarım.

.ılıksa hava yeter gülümsememe. ama yine de dolduramadığım boşluklardan sızar sıkıntılar, soğuktur elim, yüreğim kadar soğuktur. çiçekler açar dinlediğim müziklerin arkasından ama kurur bedenim günden güne. sanki bitmek bilmez bir gündür, günlerdir. kapıyı çekip çıkarım, arkama bakamam, ağlatır bu garip poyraz esintileri. mevsim doğrudur, yanlış olanı düzeltemem kendimde, baştan yazılamayacak kadar kanıksamışımdır sözlerimi, unuturum her yeni şeyi. değişime hazırımdır belki ama cesaretim kalmıştır güneyde. mesafeleri ölçemem, seslere dalar ruhum, beklediğini unutur, özlediğini unutur, sevdiğini anımsar. ya da yıllardır sevemediğini, sevemediklerini ve dünyaya karşı ördüğü duvarları zorlar. tırmanacak hali yoktur bedenimin, yıkılmaz da o taş örülü duvarlar. aradan sızan ışığı bahar sanar gözlerim, hayal edemeyeceğinden fazla büyümüştür oysa dünya. gece-gündüz karışır, uyurum. uyanırken ürperirim, rüyalarımdakilerle yetinirim artık.

5 Nisan 2009 Pazar

.beklerken.


epey vakit geçti üstünden,açık radyo'da bir akşam gevende'nin geçmişi ortaya saçıldı. evlerinde yaptıkları kayıtları,çok kaliteli olmasa da sonunda kasetten geçirebildim bilgisayara. paylaşayım dedim.
buyrun