.tek arzu.

.tereddütlüydüm. yazıp yazamamak konusunda. fazla açık ol(a)mamak ve yıkıcı olabilmek arasında bir yerlerde sürüklenme ihtimaline karşı. kendi yükünü taşımakta zorlanan birine vurmak gerek heralde. eksik kalmasın diye öldürücü darbeleri de unutmamak gerek.
.fazla huzur mu her şeye sebep. her şeyin olduğunca sakin ama heyecanlı olması mı yanlış olan. düne rağmen umut kırıntılarımı her alanda yok etmek mi gerek. hiçbiri soru değil, düz yazı olmadığı kadar. kendini saçma üçgenler içinde kaybolmuş bulur. sonrası zincirleme kaza misali ardı arkası kesilmez durumlar. zırvalıklar, hayat, sevgi vs. ne varsa ortalığa saçılmış. toplanması gerek. kıskançlıklar, ikili konuşmalar, 2 üssü sonsuz kombinasyonlar. neden sorusu ve koca boşluk. cevapsız kalan, kalması gereken soru.
.düşüncelerim burada değildi. beni sürükleyen sulara kapıldım. elimde olmadan. üst üste 2 günün bu kadar çok bitmesini arzu etmek tehlikeli. şu anda 3.sü de bitsin isterken bir de.
.nisanın bitişi ile gelen huzur dalgası sonsuzlukta kayboldu. bir ayın sonunu daha beklemeye gücüm kalmayabilir. uyumaya bile cesaretim yok. uyku beni almayacak diye korktukça da olmayacak.

.uyku günleri.

.günde 15 saat uykunun ne demek olduğunu son 2 gündür deneyimlemkteyim. rüyalar görmeden başkalarının rüyalarına dahil oluyorum. baharın kokusu beni doğaya çekerken bir yandan da gözlerimi kapatmamı söylüyor. ikisinden birini seçme durumunda fark ettim ki ikisi de gerçeklerden uzak bir duruşa işaret ediyor. rüyalarda yaşamak ya da hayal dünyasında kaybolmak.
.bir şekilde yapılması gereken işlerden uzak durup baharı yaşamaktan pişmanlık duymuyorum. ve dünkü bu çok uykunun verdiği huzursuluğu üstümden atmış bulunmaktayım.

arizona dream müzikleriyle günlerim geçmişti. bugün resmen kendisiyle yüzleştim ve şahsiyetinden hiç de hoşlanmadığım ancak goran bregoviç'le yarattığı müthiş eserle içimde yer edinen iggy pop'un "fish doesn't think 'cos fish knows everthing" sözleri daha da anlam kazandı. balık olmak isteği geldi yine. hafıza konusundaki benzer durumumuz yadsınamazdı zaten. uyku düzleminde geçirdiğim uzun saatlerden sonra hep bir uçma hissiyatı geliyordu ki bu aralar hep uçar görünümlü fotoğraflar yaratma çabasındayım. gerçekten bir uçuruma çocuk saflığında koşarak ulaşmak ve havalanmak istiyorum. yere çakılmadan önce yerçekiminin etkisinden anlarla sıyrılmak. uyku-rüya hali bu uçma durumuna yaklaştırıyor sanırsam beni.

.saçmalamak.

.ne yapsam olmuyor. şimdi de sürekli uyumaya başladım. bir takım sorumluluklardan kaçış denebilir ama esasen bariz bir bahar yorgunluğu var üstümde. kelimelerle ifade edilemeyen duyguları ifade etme yolları arıyorum. uykunun kendi kendine ifade anlamında bir yol olduğunu keşfettim bugün. ya da daha önce. bugün yazıya döktüm. evet daha doğru olan bu.

.inanılmaz sesler içinde buraya saçma sözler yazmak istiyorum. ama olmuyor. yazdım sildim. belki de farklı renklerle olabilir.

samamayinimey inayisnisna mamayinimey inayisnisna aoonanamaouna deytam annastanamoina deytam...
aniyini mayyy samayenizi...deriyariye deriyariye derya....orniorniorniorni...deriyariye deriyariye derya....
esnisamfaye esnisamsa...

.FinallyAsThatBlazingSunShoneDownUponUs....

.FinallyAsThatBlazingSunShoneDownUponUsDidWeKnowThatTrueEnemyWas
TheVoiceOfBlindIdolatry;AndOnlyThenDidWeBeginToThinkForOurselves.
.post-rock denen akımı kökten silmek gerek. bu kadar iyi işler yapılırken ben dayanamıyorum. red sparowes şarkılarına şiirsel isim yazacağına kitap yazsın. beni mahvediyor. uykumu bitirdi. tırmanıp tepelere düşmek istiyorum oralardan. çarpıp parçalanmadan önce duyacağım sesleri hissediyorum. uykumu kaçıran sesler hepsi.

sonsuzca uyunmak isteği baki. oysa uyuyamıyorum bile. uykularımı biriktirioyorum belki de. fazlasıyla bu konuya taktığımı biliyorum ama baş etme yöntemim bu. ya da birlikte yaşama. sesler içinde yüzerken nefesim yettiğince suyun altında kalmak ve hep uyanık olmak istiyorum. bağırsam da duymayacaklar beni. sesler sadece bana gelecek, benden dışarı soluk çıkmayacak.

not:günde 1'den fazla yazı yazma durumunu bilemezdim. bir de günde aşırı dozla dolacak buralar. bunları okuma girişiminde bulunup, zaman kaybettiğine inanlar çoktur-okuyan olmasa da, okusalardı öyle düşünürlerdi herhalde-ki daha bir de buraya girilmeyecek yazılar var beynimde doğmayı bekleyen.